برای اولین بار در Houston astrodome    آمریکا در زمین های بیس بال به مشکل خوردند . مشکل از این قرار بود که زمین بازی باید سبز و یکدست و زیبا باشد . برای تحقق این امر باید نور آفتاب به اندازه ی کافی به چمن برسد و آبرسانی و …. نیز در کنار آن وجود داشته باشد . ولی از طرفی در پرتاب های بلند و گرفتن توپ ها بازیکنان به مشکل میخوردند و همین از جذابیت بازی بازی ها کاسته بود . آنها دو راه حل را عملی کردند که این کار در سال ۱۹۶۶ انجام شد :

  • سقف ورزشگاه ها را با پوششی نازک پوشاندند که کار بسیار سخت و پر هزینه بود.
  • از پوششی مصنوعی ( کفپوش) استفاده کردند که در تهیه آن از الیاف نایلون استفاده شده بود که نیازی به نور آفتاب برای حفظ زیبایی و رشد خود نبود.

برای بار اول در سال ۱۹۷۰ چمن مصنوعی به اروپا معرفی شد که این محصول جدید از نایلون ساخته نشده بود بلکه از پلی پروپیلن درست شده بود که این کار نه تنها به علت قیمت پایین تر آن بود بلکه به علت راحتی بیشتر کالای pp  بود . این کالا نرم تر از نایلون بود و احتمال آسیب به بازیکن نیز کمتر بود.

 

از آن سال به بعد کارهای زیادی برای بهبود خواص چمن مصنوعی انجام شد و آن را به صورت دسته های کوچک و دارای عرض بیشتر کردند و در بین آنها ذرات ماسه مانندی برای افزایش استحکام و خواص ایستایی چمن بکار بردند. این پوشش زمین سطح یکنواخت تری از چمن طبیعی ایجاد کرد که کنترل توپ را راحت تر می ساخت و هم ممانعت از شوت کردن توپ در جهت های ناخواسته را مهیا میکرد.این یک پیشرفت بسیار خوبی بود علی الخصوص برای ورزش هاکی روی چمن این بسیار تحسین برانگیز بود . البته در ابتدا در زمین های هاکی از این نو آوری یک استقبال کم شد ولی امروز کمتر زمین هاکی ای را میتوان یافت که از چمن طبیعی در آن استفاده شود . البته در زمین های فوتبال استقبال خوبی نشد زیرا حرکت توپ فوتبال بر روی چمن طبیعی و مصنوعی قابل مقایسه نیست و علاوه بر این تلکهایی که از کنار به بازیکن وارد میشود به خاطر وجود ذرات ریز امکان آسیب را به بازیکن محتمل تر میکند.

 

وجود این نواقص ( وجود ماسه در بین چمن ) محققین این امر را به این نتیجه رساند که بر روی یک نوع چمن مصنوعی دیگر کار کنند. چمن تولید شده در این مرحله قابل قیاس با نوع های قبلی خود نبود . از لحاظ طولی بلندتر و به صورت هشتک نسبت به هم قرار گرفته بودند . در تهیه ی این نوع چمن از پلی پروپیلن استفاده نشد بلکه پلی اتیلن بکار رفته بود که نرم تر بود و برای پوست در تماس مناسب تر نیز بود . در تهیه این نوع چمن از گرانول های لاستیکی به جای ذرات ماسه استفاده شد. ترکیب الیاف و این ذرات یک بازی مناسب و سالم را نتیجه میدهند و تلکهای از کنار هم نمیتوانست مایه ی نگرانی برای ایجاد زخم بر روی بازیکن باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *