روش تهیه ی چمن مصنوعی
دانه ای رنگی پلی پروپیلین یا پلی اتیلن آنقدر گرم میشوند تا خمیری از آنها بدست آید . سپس یک پایدار کننده ماورای بنفش و حرارتی ( ضدمچاله شونده) به آن اضافه میشود . سپس جرم مایع با بشقابی مجدر تک فیلامانی از قالب بیرون کشیده میشود و یا بطرف یک لایه خیلی نازک که به چند تکه نواری در آمده و سوراخ دار است بده میشود طوری که ساختار شانه اصلی از الیاف فیبردار تشکیل میگردد.
روی پارچه بافته پلی پروپیلین تثبیت شده ماورای بنفش بسته هایی از الیاف مصنوعی حلقهای در یک خط یا زیگزاگی گذاشته میشود و سپس بالاتکس به عقب بده میشود . حلقه های برش داده شده و پارچه تافته شده سوراخ دار میشود . تراکم سوزنها یا شابلون به اضافه ۳/۸ تعداد طره ها در هر متر ۲۰۰ مسیر تعداد گره ها ( که در این مورد ۲۱۰۰۰ گره است ) و وزن را که معمولا بین ۲ و ۴ کیلو گرم است تعیین میکند.
حین خشک شدن در ۹۰ درجه سانتی گراد پوشش لاتکس سخت شده و سپس الیاف مصنوعی میتواند مجعد یا حاشیه دار شود . ارتفاع و رنگها مختلف اند ( چند میلی متر تا ۷-۶ سانتی متر ) و به رنگهای سبز و قرمز و قهوه ای میباشد . برای زمین های تنیس میتوان حتی سفید و زرد و آبی باشد . غلتک ها میتواند بعرض تا ۵ متر و بطول تا ۷۰ متر باشد.

آماده سازی زمین چمن مصنوعی

سطوح سخت ( سفال – بتون- آسفالت – الوار و غیره ) به هیچ دستکاری کردن اضافی احتیاج ندارد.چمن مصنوعی میتواند به سادگی اول شوند . باغها باید از علفهای هرزه پاک و تراز و مسطح شوند . غشایی که غیر قابل نفوذ در علفهای هرزه است بایستی قرارداده شود تا گل در چمن نفوذ نکند. میتوان لایه ۵ سانتیمتری از ماسه سفید مخلوط با مقدار کمی آب را اضافه کرد آن وقت بطور حتم سطحی که قابل نفوذ است بوجود خواهد آمد . میادین ورزشی کوچک این میادین معمولا به شبه خاک به ضخامت بین ۵ تا ۱۰ سانتی متر گرازهای ۰٫۱۶ که دارای گرانول یا دانه ۱ سانتیمتری است احتیاج ۰٫۳ دارد. مطلوب این است که غشای زنو منسوجی روی آن قرار دهیم تا توسط آن فشار هموار شده و پشتوانه یا پشت بند چمن حفظ گردد.
میادین ورزشی بزرگ معمولا احتیاج به یک سیستم زه کشی دارند که از شیارهایی مجهز به لوله مجدر ریز یه طول ۴ متر و به عمق متوسط ۶۰ سانتی متر در زیر سطح درست شده اند . سپس میدان ورزشی از لایه ای از ماسه رودخانه ۴۰ سانتیمتری پوشیده میشود.
در بالای آن لایه فنی ورزشی قرار دارد . این لایه ۱۰ سانتی متری و دارای ترکیبی از دانه های لاستیک و گدازه است که (۴- ۱۰ میلیمتری ) دوتایی پایه ای با ثبات و مستحکم و بالشتکی ضد اصطکاک بوجود میآورند و بالاخره لایه نسجی خاکی فشار را بطور یکنواخت پخش کرده و عمر طولانی به سطح هموار میدهد.

 

زهکشی
بیشتر زمین های ورزشی دارای سیستم زهکشی هستند . این شامل یکسری لوله که در زیر زمین قرار داده شده است و از اینکه آب های زیر زمینی بالا بیایند و بخواهند زمین و چمن را خیس کنند جلوگیری میکنند و باعث خشک ماندن آن میشوند . اهمیت زهکشی سطحی و برنامه ریزی جامع برای نگهداری زمینهای ورزشی غیر قابل انکار است . چرا که اجرای علمی و دقیق این امور سبب کاهش هزینه ها در میان مدت و دراز مدت و بهره مندی بهتر ورزشکار از زمین و افزایش طول عمر زمین میشود.
از نطر نوع ورزش عملیات زهکشی زمین به دو سطح گلف و غیر از آن تقسیم میشود که ورزش گلف دارای خصوصیات مشابه فضاهای سبز است و دیگر زمینهای ورزشی دارای نیازهای مشابه ای هستند که از این نظر آنها را دریک گروه طبقه بندی میکند که البته این طبقه بندی مانع استفاده از اطلاعات بین انواع مختلف نمیشود بلکه صرفا برای تفکیک روشهاست . زمینهای عمومی شامل فوتبال بیس بال تنیس هاکی دو میدانی میشود.
ویزگیهای یک لایه زهکش خوب
۱- ضریب هدایت هیدرولیکی بالا
۲- عدم تغییر شکل و نشست در حالت اشباع شدن و سپس خروج آب از آن
۳- دسترسی آسان در تمام مناطق
۴- قابلیت تحمل تنشهای فشاری و مقاومت مناسب در یخبندان بدون تغییر شکل محسوس

 

پایه :

 

کیفیت نهایی پروژه چمن مصنوعی منوط به حسن انجام عملیات زیرسازی و سطح سازی قبل از چمن بوده و طراحی زیرسازی و عملیات اجرایی آن دارای حساسیت و اهمیت فوق العاده می باشد و لذا برای جلوگیری از صرف هزینه و وقت مضاعف ناشی از دوباره کاریهای مربوط به ترمیم و بازسازی معیوب که معمولا به کوتاهی عمر چمن و هزینه های سربار می انجامد ، عملیات زیرسازی چمن مصنوعی میبایست با دید طویل العمر بودن بعنوان یک سازه مقاوم ، بررسی ، مطالعه و اجرا گردد.

در بررسی و طراحی زیرسازی یک پروژه چمن مصنوعی ، بایستی پارامترهای گوناگونی مد نظر قرار داد از جمله این پارا مترها اهمیت و استاندارد زمین پروژه مورد مطالعه میباشد . مطمئنا اهمیت زمین و اینکه چه کارایی و انتظاری از آن زمین می رود و یا از چه درجه حساسیتی برخوردار است در طراحی زیر سازی آن نقش حائز اهمیتی را دارا می باشد.

طراحی زیر سازی چمن مصنوعی به چندین عامل بستگی دارد که از آن جمله میتوان به میانگین شدت بارندگی سالانه و نیز متوسط بارندگی ۵ ساله ، میانگین دبی سالانه و  ۵ ساله  بارندگی ، عمق یخبندان ، ابعاد زمین ، نوع خاک  و….. اشاره نمود.

لایه زیرین یا قسمت خاکی از یک قاره به قاره ی دیگر ، از یک کشور به کشور دیگر و حتی از یک منطقه به منطقه دیگر متفاوت است . امتیاز یک زیرسازی خوب در این است که با تعویض دوباره چمن مصنوعی و نو کردن آن دیگر نیازی به زیرسازی دوباره نیست . یک زیر سازی مناسب در بالا بردن کیفیت زمین بازی و افزایش طول عمر چمن نقش بسزایی دارد . یک پایه خوب شامل چندین آبگذر متخلخل دارای انشعابات زیاد است.( البته بجز مناطقی که دارای آب و هوای گرم هستند ) پایه و اساس چمن باید دارای تحمل کافی در برابر نیروهای وارده در زمین چمن و هرکار ماشینی که بر روی آن انجام شود را بدون ایجاد هرگونه تغییر فرمی را داشته باشد. برای پایه بیشتر از سنگهای ریز و یا آسفات استفاده میشود.

 

چمن های مصنوعی در زمین های فوتبال

فوتبال ورزشی است که درآن بازیکنان تماس های فیزیکی زیادی با سطح زمین دارند و تکل زدن و سر خوردن از جمله حرکات اجتناب ناپذیر در این ورزش میباشد. در بررسی ویزگیهای مورد نظر برای یک چمن مصنوعی ، علاوه بر عکس العمل میان سطح و توپ ، بر هم کنش میان بازیکن و سطح ، سایش پوست بازیکن و نیز دوام چمن مصنوعی معیارهای تعیین کننده ای هستند . چمن های مصنوعی که در ابتدا ساخته شده بودند ، به دلیل دارا بودن اتصلات ضعیف و سایش و اصطکاک زیاد نخ ها ، برای استفاده در این ورزش کاملا مناسب نبودند و بازیکنان مجبور میشدند در مواقع استفاده از زمین های دارای چمن مصنوعی از پیراهن آستین بلند و شلوار استفاده کنند تا از رسیدن آسیب به پوست خود جلوگیری نمایند . اما امروزه با پیشرفتهایی که در تولید چمن های مصنوعی حاصل شده است ، استفاده از آنها در زمین های فوتبال افزایش یافته و به جای چمن های طبیعی از فیلامنت های مصنوعی همچون پلی پروپیلن ، پلی اتیلن و پلی آمید استفاده میشود که در واقع این فیلامنت ها خاب های چمن مصنوعی را تشکیل میدهند. خاب این چمنها مانند چمن های طبیعی در زمین ریشه دار نیستند ، بلکه در یک پارچه زمینه جاسازی شده اند. بدین صورت که در طول عملیات تافتینگ ، فیلامنت ها به فرم لوپ ( حلقه) در پارچه قرار داده میشوند و در مرحله بعد برش میخورند . برای جلوگیری از لغزیدن فیلامنت ها ، پشت این لایه را با ماده مخصوصی پوشش میدهند.

در سال ۲۰۰۵ که فدراسیون فوتبال اروپا (uefa)   و فدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا) استفاده از جدیدترین نسل چمن های مصنوعی را مجاز نمودند ، چمن مصنوعی رسما به دنیای فوتبال وارد شد . قبل از آن بررسی های زیادی در زمینه تدوین استانداردهای کیفی برای چمن های مصنوعی ، خواص فیزیکی مربوط به اتصلات ، اصطکاک ، غلتیدن و انعکاس توپ در آنها ، احتمال ایجاد آسیب توسط آنها برای بازیکنان و همچنین مسائل اقتصادی مربوطه انجام شده بود . یکی از نتایج این بررسی ها این بود که استفاده از چمن های مصنوعی محدودیت زمانی نداشته و مستقل از شرلیط آب و هوایی است .  در حالی که عمر مفید یک زمین چمن طبعی تنها به اندازه ۶۰۰ ساعت بازی فوتیال است.

یکی دیگر از دلایل رشد استفاده از چمن های مصنوعی ، معماری مدرن استادیوم های ورزشی سات . از آنجا که اکثر استادیوم های جدید کاملا سقف دار هستند ، چمن های طبیعی نمیتوانند در آنها هوا و نور کافی دریافت کنند.